Clubkampioenschap senioren

///Clubkampioenschap senioren

Clubkampioenschap senioren

Wedstrijdverslag

door: Marianne Kers en Jan van de Craats

Afgelopen weekend werd onder suboptimale omstandigheden, behoorlijk fris en veel wind, de Clubkampioenschappen Strokeplay Senioren gespeeld. Onderstaand tref je het verslag aan, dat in coproductie tot stand is gekomen: Marianne Kers (Dames) en Jan van de Craats (Heren).

Dames

Na de 1ste ronde op zaterdag stond Corinne derde met 96 slagen. Weliswaar evenveel als Marianne, maar die had een betere 2de 9. Naar ik heb gehoord ging het putten in de flight van Corinne, Karin van Dalfsen en Yvonne niet geweldig en liepen de scores daardoor soms nogal op.

Alhoewel Corinne de 2de dag niet in de winnaarsflight zat, kwam ze toch als winnares uit de bus, waarmee ze voor de 3de keer op rij kampioen strokeplay senioren werd.

Josina die na de 1de dag eerste stond, behield haar 3 slagen voorsprong op Marianne en omdat Karin van Dalfsen haar achterstand op Josina niet wist goed te maken, eindigde Josina als 2de. Een erg knappe prestatie.

Heren

Ondanks het feit dat het spelen van 2x 18 holes strokeplay op De Nunspeetse een feestje en een uitdaging is, viel het aantal deelnemers enigszins tegen. Nadenkend over de redenen van de lage opkomst komen bij mij een aantal argumenten bovendrijven: de vakantieperiode (lang weekend Hemelvaart), de diverse blessures, de moeilijke spelvorm, de kans om deze wedstrijd te winnen wellicht te gering is… De Wedstrijdcommissie doet er verstandig aan om zich maar eens te buigen over de vraag: Wat kunnen we eraan doen om meer deelnemers aan te trekken? Meedenkend doe ik hierbij al vast een paar suggesties: het verhogen van prijs- en startgelden, een troostprijs voor de speler met de beste Netto-score en een gratis drankje- en bittergarnituur na afloop.

Zonder de diverse afwezigen tekort te willen doen, wil ik nog wel de afwezigheid van onze titelverdediger Alle de Wit noemen. Een verkeerd geplande vogelspottrip in Spanje was de moverende reden. Natuurlijk in meerdere opzichten jammer, maar navraag leert dat hij wel een bovengemiddeld aantal “birdies” heeft gescoord….

Voor wat betreft het gespeelde kampioenschap vallen mij een aantal zaken op. Ondanks de moeizame weersomstandigheden is er over een brede linie behoorlijk gespeeld. De vooraf genoemde favorieten bij de bookmakers hebben aan de verwachtingen voldaan.

Zelf speelde ik 2 dagen met de longhitters van Heren 1 zondag 36 holes: Douglas Driessen en Philippe van den Boogert. Zeg maar een soort van “showflight”, waarbij ook wel eens wat mis ging… Wat te denken van mijn hole 1: een goede drive slaan en na een onmogelijke ligging in de bunker een triple noteren. Een valse start, maar gelukkig nog 35 holes te gaan. Uiteindelijk zat na de 1ste ronde het deelnemersveld nog redelijk dicht bij elkaar; Douglas en Jan beiden 81 strokes, Philippe 84 en vlak daarachter nog een aantal andere kanshebbers: René Groot Bruinderink 85, Kees van de Ham & Jan ten Have & Jan de Gier 86. Kortom op zondag, moving-day, was er nog van alles mogelijk.

In de slotronde speelden wij de luscombinatie Oost-Zuid en de “showflight” had er duidelijk zin in. Op Oost maakte Douglas 37 strokes en Philip en Jan 38 strokes! Zoals zo vaak worden kampioenschappen meestal beslist in de laatste 9 holes en dat zou deze keer dus niet anders zijn. Voor je het weet heb je op Zuid zo maar een zogenaamd “Nunspeetje” aan je broek hangen…

Omdat dit kampioenschap een uiterst spannend slotakkoord had, neem ik u als geïnteresseerde lezer even mee naar de laatste 3 gespeelde holes van Zuid. Je zou kunnen zeggen, naarmate het eind meer in zicht kwam dat de flow wat minder werd en de mentale druk meer en meer op de deur klopte. Onder de indruk van de 2 superdrives van Douglas en Philip op hole Zuid 7, nog circa 100 meter over naar de pin, dreigde ik als eerste te bezwijken onder deze druk… Na een foutenfestival aan mijn kant moest ik een 9 meter put maken voor bogey. Mijn beste “golfvriend”, de Zebra-putter, liet mij gelukkig niet in de steek… Voorts maakte Douglas onverwacht een drieput en derhalve zag ik mijn minieme voorsprong van 1 slag op Douglas ongewijzigd blijven. Philippe maakte keurig zijn par en met nog 2 holes te gaan, bracht hij het verschil met mij terug tot 2 strokes. Op Zuid 8, de moeilijke par 3, produceerde Douglas een supershot (easy par) en misten zowel Philip als ik de green met een bogey tot gevolg. Op de tee van Zuid 9 was de spanning meer en meer voelbaar. In theorie hadden we alle drie nog zicht op de eindoverwinning. In tegenstelling tot Philippe kenden Douglas en ik een solide afslag en lagen beide op koers voor een goede score op de slothole. Met mijn goede 2de slag (houten 3), nog circa 145 meter over naar de pin, kwam de druk weer bij Douglas te liggen. Douglas, die tot dat moment nog geen double of erger had gemaakt, bleek ook maar een mens te zijn en zag na een aantal kostbare foutjes het (mogelijke) kampioenschap in rook opgaan.

Al met al een uiterst spannend en sportief kampioenschap, waarbij ik met de (ere)titel en bloemen de korte terugreis naar Voorthuizen kon maken.

Tijdens de gezellige prijsuitreiking bedankten zowel Corinne als Jan de wedstrijdleiding voor de uitstekende organisatie en keerden de deelnemers moe maar voldaan huiswaarts.

De winnaars

DamesNaamEerste rondeTweede rondeTotaal score
1Corinne Noordman9692188
2Josina Kukupessy93100193
3Karin van Dalfsen10492196
HerenNaamEerste rondeTweede rondeTotaal score
1Jan van de Craats8179160
2Phillippe van den Boogert8479163
3Douglas Driessen8182163

Door |2022-06-01T17:40:36+02:0001/06/2022|Categorieën: Wedstrijdverslag|0 Reacties

Geef een reactie