Verslag Jandaan Tiger Competitie 2019

////Verslag Jandaan Tiger Competitie 2019
Verslag Jandaan Tiger Competitie 20192019-07-01T17:32:55+00:00

bovenbeeld16-WeCo

logo icon de-nunspeetse-39x45_gscTiger Competitie 2019

De Tiger Competitie (TC) is halverwege: goed moment voor een verslag, vond de redactie. Als eerstejaars deelnemer ben ik hiervoor gevraagd, toevallig net toen ik in een enthousiaste bui verkeerde na het afleggen van mijn eerste acceptabele ronde.

Even een opfrisser over de grondbeginselen van deze golfcompetitie. De TC is een reeks van strokeplay wedstrijden, die worden gespeeld op 12 lichte avonden in juni, juli en augustus. Clubleden met een maximale handicap van 16.0 kunnen zich in mei inschrijven. De vrouwen spelen van blauw, de mannen van wit. Pittig dus.

De TC is meeverhuisd uit Voorthuizen. Drijvende krachten zijn dan ook Jan van de Craats, Ronald Gorel, Wybe Jan Nauta en Gerald Nijhuis. Basisidee is (en nu citeer ik) “om het golfen op De Nunspeetse naar een hoger niveau te tillen, het meer oefenen van het spelen van de backtees conform competitie standaard. Het zijn prestatieve wedstrijden maar de gezelligheid is ook een belangrijk onderdeel.” En zo is het: na afloop zo rond 9 uur wordt er gezamenlijk aan één grote tafel wat gegeten en gedronken. De dagprijzen worden uitgedeeld voor de welbekende onderdelen. Op de slotavond in augustus wordt de eindwinnaar gelauwerd. Dat zal degene zijn met de laagste bruto score over zijn/haar beste 5 wedstrijden.

Goed, tot zover de theorie. De rest van dit stukje gaat over mijn persoonlijke praktijkervaringen.

Je hoeft niet alle wedstrijden mee te doen. Op een gemiddelde avond staan zo’n 15 leden aan de start. Het aantal ingeschreven deelnemers ligt hoger, maar zeker niet alle lagere handicappers doen mee aan de TC. Sommigen geven de voorkeur aan andere wedstrijden, anderen willen ook na 30 jaar huwelijk nog iedere avond thuis eten.

De lagere handicappers die wel meedoen ogen niet altijd als lage handicappers. En ik spreek hier nadrukkelijk ook over mijzelf. De backtees maken het lastiger. Niet overal, maar de holes Noord 3 of Zuid 5 of 9 kunnen je danig uit je spel halen. En dan is het ook nog eens strokeplay. Blijf maar eens lachen na een triple bogey op de eerste holes.

Zo speelde ik een paar weken terug in een flight met Corine Noordman. Haar spel was zo vast als een huis. Zij sloeg recht en ver en putte alles. De hele ronde glimlachte zij meewarig naar mij en onze flightgenoot. Wij tweeën zigzagden over de baan. Zij had nog nooit zoveel gezocht, maar ook nog nooit zoveel van de baan gezien. Haar geheim, naast het aangeboren talent, bleek haar teaching pro in Peking te zijn die werd ingevlogen uit Nieuw-Zeeland. Tja, daar kun je natuurlijk niet tegenop.

De single handicappers (hun namen en foto’s komen vaak in deze rubriek langs) lijken vaker wel hun niveau te halen. Sprekend voorbeeld is Douglas Driessen die vorige week zo weinig slagen nodig had, dat hij genoeg tijd over had om een groot deel van de bunkers aan te vegen. In het vervolg ook de tuinhandschoenen mee.

Nu deed hij dat niet alleen uit verveling. Met name wat later op de dag, zien nogal wat zandbunkers eruit als zojuist verlaten stranden. En de greens zijn bezaaid met pitchmarks. Aan de ene kant natuurlijk jammerlijk. Aan de andere kant een goed excuus na afloop als de score teleurstelt.

Hoogtepunt van de avond is het indelen van de flights voor de volgende speelronde. Die vindt plaats door loting. Dat gaat niet met papieren lootjes met namen erop. Maar met een mini-lotto apparaat, dat Jan van de Craats vol trots uitklapt en bedient. De eerste keer dacht ik dat het een grap was, maar het bleek een hele serieuze zaak. Inmiddels ben ik er bijna aan gewend.

Dit verslag gaat over ervaringen. Een bijzonder en vooral leerzame ervaring betreft het samenspelen met Wybe Jan Nauta, met wie ik twee keer achtereen uit dat lotto-apparaat rolde. Goede golfer natuurlijk. Soms laat hij dat ook zien. Anders gezegd, Wybe Jan speelt momenteel niet zijn beste golf. Maar wat bewonderenswaardig is, is dat hij daar geen blijk van geeft. Hij blijft positief en belangstelling tonen in het spel van een ander.

Ik zal je niet vervelen met alle scores en prijswinnaars, Die zijn ongetwijfeld allemaal on-line terug te vinden. Tot slot wil ik  wel graag kwijt dat ook voor golfers van mijn niveau (hcp 14.7) de TC een aanrader is. Dat basisidee is zo gek nog niet. Je wordt er geen beter mens van, maar waarschijnlijk wel een betere speler. Het gezelschap is goed en je bent heerlijk buiten op lange zomeravonden. Slecht voor de kijkcijfers, en wie weet goed voor je relatie.

Jandaan Felderhoff