Het ‘Wel&Wee’ van 7 mei 2017 – Heren

////Het ‘Wel&Wee’ van 7 mei 2017 – Heren
Het ‘Wel&Wee’ van 7 mei 2017 – Heren 2017-09-10T15:02:34+00:00

Heren 1
Holes: 36
Klasse: 2de
Poule: H18

Team Captain:
Wybe Jan Nauta

Wedstrijdverslag door:
Wybe Jan Nauta

Het wonder van de Twentsche!

Na ons verlies vorige week waren de kansen om ons in de poule te handhaven zeer, zeer klein geworden, en we hadden het ook niet meer zelf in de hand. Vandaag treffen we mannen van De Koepel op de Twentsche. We geloven er nog steeds in, ons scenario is helder en het enige wat we moeten doen, is winnen, en bij voorkeur met een zo’n groot mogelijke uitslag. Want bij een 10-8 overwinning en wanneer het Zelle wint met 16-2 dan nemen wij afscheid van Winterswijk. Dat is in theorie allemaal mogelijk.

Alle teams gingen de strijd vol aan, want De Koepel en ’t Zelle gingen voor de winst in de poule, de Twentsche stond letterlijk aan de kant als gastheer en kon ook poulewinnaar worden. Winterswijk moest handhaving nog zeker stellen, ondanks de winst eerder op ons.

Op de Twentsche begon de dag goed. We komen 3-3 uit de foursomes volgens een vertrouwd recept waar vader en zoon (Jan en Steven Jan) en Ivo en de Captain de punten binnenbrachten. Ook het jeugdteam van ’t Zelle was vroeg naar bed gegaan en stond uitgeslapen op een 6-0 voorsprong. Het kon dus nog in deze bijzondere poule! Want zelfs na de foursomes op de laatste zondag van de competitie was het nog niet duidelijk welk team er zou promoveren en wie er zou degraderen. Geen van de 30 spelers had dit eerder meegemaakt!

Na de lunch braken 4 zenuwslopende uren aan. Eerst zelf maar eens zien te winnen tegen de mogelijke poulewinnaar en dat lukte Steven Jan (op volle snelheid), Jan (op mentaliteit), Douglas (met een uitstekende chip-put) en ook René (die later aangaf dat zijn laatste slag de beste uit de hele competitie was). We komen dus met een winst van 11-7 op het bord. Hiermee was het niet gedaan, want Winterswijk moest nog dik verliezen en dat gebeurde uiteindelijk met 18-0 tegen het jeugdteam van ’t Zelle dat nu in de eerste klasse uit gaat komen en tegen net iets oudere leeftijdgenoten komt te spelen.

Het hele team van ’t Zelle ging de vijver in. Natuurlijk deden onze jonge vrienden nog een paar extra bommetjes en zijn ze na het zwemmen weer keurig naar huis gebracht.

Een heel verhaal waar Houdini en statistici wild van worden, maar de uitkomst is duidelijk. Ook volgend jaar zal Heren1 van de Nunspeetse in de 2de klasse uitkomen. Na afloop werd er tijdens het diner herhaaldelijk door alle spelers opgemerkt dat dit een toffe competitie is geweest.

Wat een team, om trots op te zijn. Dit is zo’n verhaal: ‘daar had je bij moeten zijn’. We hebben weer een mooie competitie beleefd, en we zijn enorm trots op onze handhaving. Mannen bedankt!

Klik hier voor de uitslagen van Heren1 – 36 holes!

Heren 2
Holes: 36
Klasse: 3de
Poule: H128

Team Captain:
Ronald Gorel

Wedstrijdverslag door:
Ronald Gorel

Het is weer voorbij, die leuke competitie!

De 5de en laatste competitiedag alweer. Je kijkt er naar uit en voordat je het weet is het alweer voorbij………………… De reis ging dit keer naar de baan Welderen bij Elst. De tegenstander was de Edese. En wederom was het weer uitstekend. Alle competitiedagen hebben we het getroffen. Dat was zeker vandaag een groot voordeel want Welderen is normaliter een “natte” baan. Dat natte viel nu mee maar de greens waren knetterhard en putten was een uitdaging. Hobbelig en traag, precies het tegenovergestelde wat we gewend zijn op Nunspeet. Zoals altijd had ons team er weer veel zin in maar helaas was het resultaat aan het einde van de dag teleurstellend. Weer moest ik een scoreformulier ondertekenen waarop weer de harde werkelijkheid stond van 15-3 verlies. Ondanks het feit dat we dit jaar 3 keer verloren hebben en onderaan zijn geëindigd in de poule, zijn er ook veel positieve punten te noteren. We hebben de wedstrijd tegen onze zusterclub ’t Sybrook (met 4 single handicappers) gewonnen. We waren een nieuw team dat net zoals Heren1 ook 36 holes hebben gespeeld. We hadden 3 rookies in ons team. We waren het team met verreweg de hoogste handicaps in de poule, en… last but not least: we hebben ongelofelijk veel lol en plezier gehad.

Hoe verliep de dag? René en Ronald, het vaste koppel dat de 1ste foursome speelden, verloren met 5/3. Dat lijkt kansloos maar dat was het eigenlijk niet. Alleen op de belangrijke momenten maakte de Edese net wel een put of sloegen een approach net wat dichter bij de hole. En als ze een bal het bos insloegen, werd hun bal wel gevonden. Wij hadden de pech dat we 2x een bal zijn kwijtgeraakt, wat gelijk verlies van de hole betekende. De 2e foursome werd gespeeld door Jan Willem en Jan. Na hole 17 was de stand all square. De laatste hole zou de beslissing moeten brengen. Hole 18 van Welderen is een par 4 met water vlak voor de green. De green is in renovatie en zo’n beetje alles om de green heen is GUR. Zowel de Edese als Nunspeet waren nerveus want beide partijen lagen pas in 4 slagen op de green. Jan Willem miste helaas de put voor een 6 en uit ergernis tikte hij de bal die 2 cm. naast de hole lag de hole in. De tegenstanders misten ook hun put voor een 6. Normaliter zou dit dus een all square zijn in deze put. Maar omdat Jan Willem de bal in de hole had getikt (regeltechnisch fout dus), claimden de tegenstanders de hole. Uiteraard terecht, maar een beetje flauw omdat dit te doen nadat ze zelf de put voor holewinst hadden gemist. Regels zijn regels dus deze partij ging met 1 down verloren. Paul en Thijs speelden de 3e foursome. Ook zij konden het niet bolwerken en verloren de pot met 3/2.

Weer 6-0 achter na de ochtend. En de vooruitzichten voor de middag waren niet goed. De Edese had 3 single handicappers (4, 6 en 7) dus René, Ronald en Jan Willem konden hun borst weer natmaken. En de handicaps van de laatste 3 singles waren 10, 11 en 12. Met andere woorden: Paul, Thijs en Jan konden ook aan de bak. De middag begon ook bijzonder. De tegenstander van René was veel te laat op de tee. René claimde terecht (zie regel 6.3a in de golfregels) de 1e hole. Hij begon dus met 1 up zonder de hole te hoeven spelen. René is terecht gekroond na afloop tot “most valuable player” van ons team. Ook deze single handicapper wist hij aan zijn zegekar te binden. Met 2 up heeft René gewonnen. Ronald kon niet winnen van zijn tegenstander. Op cruciale momenten viel het kwartje weer de verkeerde kant heen. Op hole 8 bijvoorbeeld valt de put van Ronald vanaf 4 meter voor par net niet. Zijn tegenstander maakt de put van 3 meter wel voor par. In plaats dat het 1 down blijft (of het AS wordt als het net andersom is), wordt het 2 down. Op hole 10 chipt de tegenstander de bal in de hole voor par. En Ronald, die in 3 slagen op de green ligt, mist de put voor par. Tja, dan is het 3 down. De hole daarna lipt de put van Ronald de hole waardoor de tegenstander de hole halved. Blijkbaar knakte er toen iets bij Ronald waardoor de partij als een nachtkaars uitging. 6/4 verlies. Over de partijen van Jan Willem, Paul en Jan kunnen we kort zijn. Ook zij hebben de tegenstanders goed partij gegeven maar ook hier was de tegenstander telkens te sterk. Respectievelijk verlies met 5/4, 7/5 en 6/5. Wat absoluut leuk is om te vertellen is dat de kar van Paul bij hole 11 te water is gegaan. En niet zo maar te water, nee echt volledig ondersteboven de vijver in. Paul hielp met zoeken naar de bal van Thijs (de flight voor hem). De afslag van Thijs was op de hole die Paul speelde terechtgekomen. Paul was even vergeten zijn kar op de rem te zetten en deze reed langzaam maar zeker zo de vijver in. Telefoon zat er gelukkig nog in, autosleutels had hij niet bij zich en alleen zijn leesbril ligt nu nog in de vijver. En omdat de kar ondersteboven de vijver inging sprak Paul de legendarische woorden: “mijn grips zijn nog droog gelukkig”. En we hebben hierdoor een nieuwe golfregel bedacht. Als je kar te water gaat, mag je binnen twee stoklengtes waar de kar voor het laatst de grens met de waterhindernis kruiste, je kar weer plaatsen zonder strafslag. Thijs tot slot voerde een strijd met zijn tegenstander die eindigde op hole 18. Thijs begon de hole met 1 up dus 1 punt had hij sowieso in de knip. Thijs sloeg zijn approach in de bunker voor de green. De bunker was GUR en Thijs moest droppen in de droppingzone, een kaal stuk grond. Zijn tegenstander lag net niet in de GUR en kon dus chippen vanaf een fatsoenlijk stuk gras. Hij sloeg dus een betere chip en Thijs had helaas een chip en 3 puts. Omdat de tegenstander de laatste hole won, werd de partij dus all square. En overall betekende het 15-3 verlies.

Ondanks wat regelissues vandaag zijn alle wedstrijden uitermate sportief verlopen en was de sfeer met de tegenstanders meer dan prima. Dan zag je terug bij de borrel die bijzonder gezellig verliep. Naast de wedstrijd van vandaag was het verlies van Feyenoord de hoofdmoot van het gesprek. De Sallandsche, vorige week al kampioen geworden, deed hun sportieve plicht en won met 14-4 van ’t Sybrook. Door een net iets beter doelsaldo is ’t Sybrook op plaats 4 geëindigd, wij zoals al vermeld op plaats 5. De Edese is 2e geworden en Welderen pakte de 3e plek.

Het afsluitende diner was prima. De speeches waren niet zo scherp als anders maar de captains complimenteerden de teams over en weer voor de 5 super zondagen. De Sallandsche is de terechte kampioen. Zij waren echt een maatje te groot voor de andere teams.

Het was weer een top competitie dit jaar. Dank aan mijn teamgenoten en dank aan de andere teams. Tot slot dank aan de competitiecommissie voor het in goede banen leiden van dit jaarlijkse festijn!

Klik hier voor de uitslagen van Heren2 – 36 holes!

Heren 2
Holes: 27
Klasse: 3de
Poule: H224

Team Captain:
Bas Mochtar

Wedstrijdverslag door:
Peter van den Broek

De laatste competitiedag op ‘t Sybrook

Bij aankomst werden wij ontvangen met de koffie en natuurlijk krentenwegge. Onze gastvrouw van ‘t Sybrook is een oude bekende, Danielle, zij heeft ook op Nunspeet haar horecavaardigheden mogen tonen. Ook vandaag zorgde zij ervoor dat het ons aan niets ontbrak.

Onze laatste wedstrijd hebben wij gespeeld tegen onze poulewinnaar Zeewolde. Dit team stak met kop en schouders boven de andere teams uit en dat bleek ook vandaag het geval. Wij verloren met 16-2 en alleen Bas wist zijn single te winnen, fantastisch! Met name de eerste twee singles gingen met ruime cijfers van de baan en zaten Herman en ondergetekende dus vroeg op het terras.

Tijdens het diner passeerde een aantal gebeurtenissen de revue en werd een clublied van een “bijna” Kampioen gezongen. De stemming zat er goed in en tot slot werd er, door middel van het zwaaien met witte servetten, gevraagd om het aftreden van een van de captains. Rond een uur om negen werd het weer rustig in het clubhuis en ging iedereen huiswaarts.

Hopelijk wordt de competitie volgend jaar weer net zo gezellig met een beter resultaat.

Klik hier voor de uitslagen van Heren2 – 27 holes!